HET BEGIN VAN ROXANNE
De verkoop van mijn bedrijf was in veel
opzichten de basis voor verandering. Opeens
kwam er tijd en de ruimte om keuzes te kunnen
maken. Het klinkt van een afstand meestal heel
mooi, maar regelmatig had ik veel moeite om
binnen het enorme scala van mogelijkheden de
overwegingen voor de juiste keuze te maken.
Samen met Maarten en Fulco had ik de Boci,
een Aloha 23 uit 1969. Door het gebrek aan tijd
kwam ik er nauwelijks aan toe te gaan varen.
Met vrije tijd veelvuldig beschikbaar, werd het
idee om een grotere boot te kopen al snel
geboren. Aangezien Bar en de kinderen geen
zeilervaring hadden, dacht ik dat het ging
betekenen dat ik zelf met wat vrienden
voornamelijk van de boot zou gaan genieten.
Het werd uiteindelijk een nieuwe X-46. Ik was zo
groen als wat, heb de meeste beslissingen aan
de importeur overgelaten maar begon mij al wel
te verdiepen in de wereld van het zeilen. De
naam RoXanne kwam mede doordat het traditie
is bij X-Yachts om een naam met een X te
hebben. Barbara vond dat het een vrouwelijke
naam moest zijn omdat een boot vrouwelijk is,
dit was ik met haar eens. In december 2004 zat
ik in Acapulco in de bioscoop naar Alexander
(The Great) te kijken. In deze film kwam op een
moment een vrouw in beeld die beeldschoon
was, wild en ontembaar, en waar zowel
Alexander als ik als een blok voor vielen. Haar
naam RoXanne. Bar vond het ook mooi en is
gelukkig niet jaloers aangelegd. In maart 2005
was ze gereed. Samen met Maarten en Fulco
ging ik haar in Denemarken ophalen. Voor mij
was dit de eerste keer dat ik op de Noordzee
voer. Het was een koude tocht met behoorlijke
wind en op het eind dichte mist. Op momenten
was de sfeer tussen ons broers behoorlijk
heftig, mede ook door de onzekerheid die er bij
ons allen wel was. De daaropvolgende maanden
heb ik veel gevaren en ook de eerste korte
bootvakantie gehad met Bar, Boaz en Yoran.
Het was prachtig mooi in Mei. Voornamelijk op
het wad bij Vlieland en Terschelling. In Juni
vertrok ik in mijn eentje richting Denemarken
voor een zomervakantie. Bar en de kinderen
kwamen later na met de auto. In de Duitse
bocht had ik korte tijd 56 knopen wind met
rolwolken en grote bliksemvelden. Toch ging
alles goed. Ik had een heuptas om met GPS,
Epirb, satelliettelefoon en nog wat zaken, wat
het veilige gevoel gaf dat indien ik overboord
zou vallen ik tenminste alarm kon slaan. We
hadden die zomer een hele mooie tijd in
Denemarken. De rust om samen op de boot te
zitten. Het avontuur om van haven naar haven
en land naar land te varen was voor ons
allemaal geweldig. Toen kwam de beslissing om
voor langere tijd op de boot te gaan wonen en
een reis te maken. Die vakantie werd Bar
zwanger van ons derde kindje en vond ik het
een goed idee dan ook maar een grotere boot te
kopen. Na lange onderhandelingen heb ik toen
de X-55 RoXanne besteld.
opzichten de basis voor verandering. Opeens
kwam er tijd en de ruimte om keuzes te kunnen
maken. Het klinkt van een afstand meestal heel
mooi, maar regelmatig had ik veel moeite om
binnen het enorme scala van mogelijkheden de
overwegingen voor de juiste keuze te maken.
Samen met Maarten en Fulco had ik de Boci,
een Aloha 23 uit 1969. Door het gebrek aan tijd
kwam ik er nauwelijks aan toe te gaan varen.
Met vrije tijd veelvuldig beschikbaar, werd het
idee om een grotere boot te kopen al snel
geboren. Aangezien Bar en de kinderen geen
zeilervaring hadden, dacht ik dat het ging
betekenen dat ik zelf met wat vrienden
voornamelijk van de boot zou gaan genieten.
Het werd uiteindelijk een nieuwe X-46. Ik was zo
groen als wat, heb de meeste beslissingen aan
de importeur overgelaten maar begon mij al wel
te verdiepen in de wereld van het zeilen. De
naam RoXanne kwam mede doordat het traditie
is bij X-Yachts om een naam met een X te
hebben. Barbara vond dat het een vrouwelijke
naam moest zijn omdat een boot vrouwelijk is,
dit was ik met haar eens. In december 2004 zat
ik in Acapulco in de bioscoop naar Alexander
(The Great) te kijken. In deze film kwam op een
moment een vrouw in beeld die beeldschoon
was, wild en ontembaar, en waar zowel
Alexander als ik als een blok voor vielen. Haar
naam RoXanne. Bar vond het ook mooi en is
gelukkig niet jaloers aangelegd. In maart 2005
was ze gereed. Samen met Maarten en Fulco
ging ik haar in Denemarken ophalen. Voor mij
was dit de eerste keer dat ik op de Noordzee
voer. Het was een koude tocht met behoorlijke
wind en op het eind dichte mist. Op momenten
was de sfeer tussen ons broers behoorlijk
heftig, mede ook door de onzekerheid die er bij
ons allen wel was. De daaropvolgende maanden
heb ik veel gevaren en ook de eerste korte
bootvakantie gehad met Bar, Boaz en Yoran.
Het was prachtig mooi in Mei. Voornamelijk op
het wad bij Vlieland en Terschelling. In Juni
vertrok ik in mijn eentje richting Denemarken
voor een zomervakantie. Bar en de kinderen
kwamen later na met de auto. In de Duitse
bocht had ik korte tijd 56 knopen wind met
rolwolken en grote bliksemvelden. Toch ging
alles goed. Ik had een heuptas om met GPS,
Epirb, satelliettelefoon en nog wat zaken, wat
het veilige gevoel gaf dat indien ik overboord
zou vallen ik tenminste alarm kon slaan. We
hadden die zomer een hele mooie tijd in
Denemarken. De rust om samen op de boot te
zitten. Het avontuur om van haven naar haven
en land naar land te varen was voor ons
allemaal geweldig. Toen kwam de beslissing om
voor langere tijd op de boot te gaan wonen en
een reis te maken. Die vakantie werd Bar
zwanger van ons derde kindje en vond ik het
een goed idee dan ook maar een grotere boot te
kopen. Na lange onderhandelingen heb ik toen
de X-55 RoXanne besteld.
