BIJNA THUIS
16-7-2008 - Met 250 km/u raast het Franse landschap langs
de raampjes voorbij. We zijn nu echt op weg
naar huis. Nog één nachtje slapen en dan zijn
we er! Boaz, Yoran, Fynne en ik zitten op de
zachte treinstoelen van de TGV. Vandaag
reizen we naar onze laatste stop op weg naar
huis: Brussel. We maken daar één nachtje een
tussenstop en stappen dan morgenochtend op
de trein naar de Nederland. Boris rijdt
ondertussen met de auto volgeladen met
spullen naar huis. Ik keek net nog even naar het
treinkaartje: Station Naarden-Bussum;
aankomsttijd 15:00 uur. Onze nieuwe
thuishaven. Het voelt nu nog een beetje
onwerkelijk maar dat zal morgen vast allemaal
anders zijn.
Gisteren kregen we al een voorproefje van hoe
thuiskomen na zo’n jaar reizen voelt. Bij het
binnenvaren van Port Napoleon voeren Gerrit-
Jan, Liesbeth en hun familie ons tegemoet met
hun zeiljacht Pozetto d’Oro. Ze zijn op weg naar
Corsica voor vakantie en hebben het zo gepland
dat ze ons zouden tegenkomen onderweg. Wat
een verrassing en wat fijn om zo warm
verwelkomd te worden. De tocht naar de
voorlopige verblijfshaven voor RoXanne leidde
ons langs de industriegebieden rond Marseille.
Niet direct het decor dat we ons hadden
voorgesteld als afsluiter van een jaar op het
water: Zigzaggend door een ankerveld
containerschepen, onder een bruine smog-wolk
en langs een kustlijn met fabrieken. Het voelde
best een beetje raar toen we het geultje
invoeren op weg naar de haven en toen
verschenen daar in de verte de contouren van
de Pozetto met zwaaiende armen en veranderde
onze anonieme aankomst met RoXanne
onverwacht in een heerlijk welkom.
de raampjes voorbij. We zijn nu echt op weg
naar huis. Nog één nachtje slapen en dan zijn
we er! Boaz, Yoran, Fynne en ik zitten op de
zachte treinstoelen van de TGV. Vandaag
reizen we naar onze laatste stop op weg naar
huis: Brussel. We maken daar één nachtje een
tussenstop en stappen dan morgenochtend op
de trein naar de Nederland. Boris rijdt
ondertussen met de auto volgeladen met
spullen naar huis. Ik keek net nog even naar het
treinkaartje: Station Naarden-Bussum;
aankomsttijd 15:00 uur. Onze nieuwe
thuishaven. Het voelt nu nog een beetje
onwerkelijk maar dat zal morgen vast allemaal
anders zijn.
Gisteren kregen we al een voorproefje van hoe
thuiskomen na zo’n jaar reizen voelt. Bij het
binnenvaren van Port Napoleon voeren Gerrit-
Jan, Liesbeth en hun familie ons tegemoet met
hun zeiljacht Pozetto d’Oro. Ze zijn op weg naar
Corsica voor vakantie en hebben het zo gepland
dat ze ons zouden tegenkomen onderweg. Wat
een verrassing en wat fijn om zo warm
verwelkomd te worden. De tocht naar de
voorlopige verblijfshaven voor RoXanne leidde
ons langs de industriegebieden rond Marseille.
Niet direct het decor dat we ons hadden
voorgesteld als afsluiter van een jaar op het
water: Zigzaggend door een ankerveld
containerschepen, onder een bruine smog-wolk
en langs een kustlijn met fabrieken. Het voelde
best een beetje raar toen we het geultje
invoeren op weg naar de haven en toen
verschenen daar in de verte de contouren van
de Pozetto met zwaaiende armen en veranderde
onze anonieme aankomst met RoXanne
onverwacht in een heerlijk welkom.
